یک بار تعویض فیلتر = 3 ماه هوای تمیز. چرا هر هفته به تعویض آن ادامه دهید؟

من قبلاً فکر می کردم که تغییر باید مهم باشد. این باور مرا گیر کرد. به روزم نگاه می‌کردم، انرژی کم، وعده‌های غذایی نامرتب، صبح‌های شلوغ را می‌دیدم و مدام به خودم می‌گفتم که نیاز به تنظیم مجدد کامل دارم. من نکردم. چیزی که من نیاز داشتم یک تعویض کوچک بود که بتوانم به انجام آن ادامه دهم. من ترجیح دادم نوشیدنی شیرین معمولی خود را با آب ساده یا چای شیرین نشده در طول روز جایگزین کنم. همه اش همین بود. این تغییر در ابتدا خیلی ساده به نظر می رسید و اهمیتی نداشت. من قبلاً برنامه های بزرگ تری را امتحان کرده بودم، و آنها همیشه از هم می پاشیدند زیرا یکباره بیش از حد درخواست می کردند. این بار چیزی می خواستم که بتوانم بدون استرس تکرار کنم. در هفته های اول متوجه چند نکته کوچک شدم. بعد از ناهار کمتر از آن تصادف شدید احساس کردم. تمرکز من در طول کار ثابت ماند. فقط به این دلیل که احساس خستگی می‌کردم و می‌خواستم یک بلند کردن سریع داشته باشم، دیگر سراغ تنقلات اضافی نمی‌رفتم. من با یک جابجایی زندگی کاملی به دست نیاوردم. من یک روال قابل استفاده دارم. به همین دلیل است که من به تغییرات کوچک بیشتر از وعده های بزرگ اعتماد دارم. مردم معمولاً به دلیل کمبود تلاش شکست نمی خورند. آنها شکست می خورند زیرا اجرای برنامه سخت است. وقتی می‌شنوم که کسی می‌گوید عادات بهتر، سلامتی یا نتایج بهتر می‌خواهد، با فهرست کامل شروع نمی‌کنم. می پرسم چه چیزی را می توانند بدون مبارزه با برنامه خود تغییر دهند. در اینجا این است که چگونه من کار مبادله را انجام دادم. دسترسی به انتخاب جدید را آسان نگه داشتم. قبل از شروع کار روی میزم آب ریختم. یک بطری در کیفم نگه داشتم. من نوشیدنی قدیمی را به عنوان گزینه پیش فرض رها نکردم. اگر انتخاب جدید به تلاش کمتری نیاز دارد، به احتمال زیاد از آن استفاده خواهم کرد. من مبادله را به یک لحظه روشن مرتبط کردم. برای من آن لحظه هر بار بود که سر کار می نشستم. نوشیدنی قدیمی دور از چشم ماند. نوشیدنی جدید در دسترس ماند. این راه‌اندازی ساده بسیاری از خستگی‌های تصمیم‌گیری را از بین برد. من به دنبال ماشه قدیمی بودم. محرک من رکود بعد از ظهر بود. من آن رکود را به نشانه این که به شکر نیاز دارم می خواندم. در مورد من، من اغلب فقط به هیدراتاسیون، استراحت کوتاه یا یک میان وعده سبک تر نیاز داشتم. وقتی الگو را دیدم، دیگر هر احساس خستگی را دلیلی برای چنگ زدن به همان چیز تلقی نکردم. به خودم جا دادم تا خودم را تنظیم کنم. بعضی روزها هنوز انتخاب قدیمی را می خواستم. من یک روز خاموش را به یک راه اندازی مجدد کامل تبدیل نکردم. من فقط در وعده غذایی بعدی، استراحت بعدی، یا صبح روز بعد به معاوضه برگشتم. این به من کمک کرد بدون اینکه کل ماجرا را به نبرد تبدیل کنم، ثابت بمانم. یک مثال واقعی این را برای من آشکارتر کرد. یکی از دوستانم می خواست تمرکز بهتری در حین مطالعه داشته باشد. او هر روز بعد از ظهر یک قهوه شیرین می خورد. قهوه را قطع نکرد. او نوشیدنی شیرین را با قهوه سیاه با مقدار کمی شیر عوض کرد و همان استراحت مطالعه را حفظ کرد. این یک تغییر به او کمک کرد تا از احساس سنگینی که پس از نوشیدن داشت دوری کند. او گفت که پایان کار راحت‌تر بود و همین برای ادامه کار او کافی بود. من همین الگو را در بخش های دیگر زندگی می بینم. فردی که پیمایش آخر شب را با یک پیاده روی 10 دقیقه ای عوض می کند ممکن است کمی بهتر بخوابد. فردی که ناهار فست فود را با یک وعده غذایی بسته بندی شده عوض می کند، ممکن است تا نیمه بعدازظهر احساس تخلیه کمتری کند. فردی که میان وعده‌های تصادفی را با یک میان‌وعده برنامه‌ریزی‌شده عوض می‌کند، ممکن است احساس عدم کنترل در مورد غذا نداشته باشد. اینها ترفندهای جادویی نیستند. آنها حرکات کوچکی هستند که در زندگی واقعی قرار می گیرند. این بخشی است که من بیشتر به آن اهمیت می دهم. یک تغییر خوب باید با شیوه زندگی واقعی مردم مطابقت داشته باشد، نه آن گونه که یک برنامه کامل روی کاغذ به نظر می رسد. آموخته ام که اگر عادتی بیش از حد سنگین باشد، از آن اجتناب می کنم. اگر به نظر واضح، ساده و آسان برای تکرار باشد، آن را حفظ خواهم کرد. اگر به روال خود نگاه می کنید و احساس می کنید گیر کرده اید، از شما نمی خواهم همه چیز را از نو بسازید. من از شما می خواهم جایی را پیدا کنید که همچنان همان انتخاب را انجام دهید و آن را با مکان سبک تر جایگزین کنید. یک تعویض می تواند برای شروع کافی باشد. نه به این دلیل که مبادله همه چیز را انجام می دهد، بلکه به این دلیل که به شما یک برد می دهد، می توانید تکرار کنید. این تکرار مهم است. این باعث ایجاد اعتماد با خودتان می شود. انتخاب خوب بعدی را آسان تر می کند. و هنگامی که آن شروع شود، کل روز کمتر شبیه یک مبارزه است و بیشتر شبیه چیزی است که می توانید با دقت شکل دهید.

لازم نیست هر هفته احساس یک مسابقه را داشته باشید. قبلاً فکر می‌کردم باید هر دوشنبه سخت فشار بیاورم، هر سرنخ را دنبال کنم، هر روز پست بگذارم و معاملات را با سرعت کامل ببندم. این نوع فشار من را خسته می کرد. پیام های من عجله داشتند. مطالب من هم به همین شکل بود. تماس های من مکانیکی بود. مردم می توانستند آن را حس کنند. اکنون با یک ایده ساده تر کار می کنم: هر هفته هفته فروش نیست. چند هفته برای فروش است. چند هفته برای گوش دادن است. برخی از هفته ها برای رفع نقاط ضعف هستند. زمانی که همیشه یک سرعت را متوقف کنم، نتایج بهتری می‌گیرم. اگر محصول یا خدماتی را بفروشید، ممکن است همان دردی را داشته باشید که من احساس کردم: شما اغلب پست می گذارید، اما پاسخ کم می ماند. شما با افراد زیادی صحبت می کنید، اما تعداد کمی پاسخ می دهند. شما به دنبال سرنخ های جدید هستید، اما خط لوله شما ناپایدار به نظر می رسد. شما سعی می کنید هر روز فعال به نظر برسید، اما پیام شما شفافیت خود را از دست می دهد. آموختم که کار ثابت بیشتر از کار با صدای بلند کمک می کند. اکنون هفته هایم را به بلوک های ساده تقسیم می کنم. یک هفته، من روی نقاط درد مشتری تمرکز می کنم. من پیام‌ها را می‌خوانم، با خریداران قبلی تماس می‌گیرم و کلماتی را که مردم هنگام توصیف مشکلاتشان استفاده می‌کنند، یادداشت می‌کنم. یکی از مشتریان به من گفت: "من به گزینه های بیشتری نیاز ندارم. به چیزی نیاز دارم که بتوانم در یک دقیقه به تیمم توضیح دهم." آن خط نحوه نوشتن نسخه فروش خود را تغییر داد. از نوشتن مثل بروشور دست کشیدم. شروع کردم به نوشتن مثل کسی که گوش کرده بود. یک هفته روی پیشنهادات تمرکز می کنم. آنچه را که می فروشم مرور می کنم و یک سوال اساسی می پرسم: آیا این با چیزی که مردم در حال حاضر واقعاً نیاز دارند مطابقت دارد؟ من به قیمت، پیام، اثبات و برنامه پیگیری نگاه می کنم. اگر پیشنهاد ضعیف به نظر برسد، تبلیغات بیشتر آن را برطرف نخواهد کرد. قبل از اینکه بیشتر فشار بیاورم باید پیام را تنظیم کنم. یک هفته روی محتوا تمرکز می کنم. من پست را ساده نگه می دارم. من از خطوط کوتاه استفاده می کنم. من از دید خودم می نویسم. من در یک زمان در مورد یک مشکل صحبت می کنم. یک پست کوتاه درباره «چگونه پاسخ‌های آهسته از سرنخ‌ها را مدیریت می‌کنم» اغلب بهتر از یک پست طولانی پر از توصیه‌های کلی است. مردم چیزی می خواهند که بتوانند از آن استفاده کنند. یک هفته روی پیگیری تمرکز می کنم. من برای همه پیام یکسانی نمی فرستم. یک سرنخ گرم نیاز به نت متفاوتی نسبت به تماس جدید دارد. مشتری که در مورد قیمت سؤال کرده است، نسبت به کسی که در مورد موارد استفاده سؤال کرده است، به پاسخ متفاوتی نیاز دارد. وقتی پیگیری را با وضعیت واقعی تطبیق می دهم، مکالمه طبیعی به نظر می رسد. یک هفته، من روی بررسی تمرکز می کنم. بررسی می‌کنم چه چیزی پاسخ‌ها دریافت کرده، چه مواردی نادیده گرفته شده‌اند، و چه چیزی انرژی را هدر داده‌ام. از خودم چیزهای ساده ای می پرسم: کدام خط موضوع بیشتر باز شد؟ کدام سوال یک گفتگوی واقعی را آغاز کرد؟ کدام مزیت محصول باعث توقف مردم شد؟ کدام پیام خیلی سفت به نظر می رسید؟ این نوع بررسی من را از تکرار کارهای ضعیف نجات می دهد. من این الگو را در یک مورد واقعی با مربی تناسب اندام کوچکی که با او کار کردم دیدم. او عادت داشت هر هفته همین نوع تبلیغات را پست کند. حضار واکنش نشان ندادند. ریتمش رو عوض کردیم یک هفته او نقاط درد مشتری را به اشتراک گذاشت. یک هفته او یک نکته آموزشی کوتاه ارسال کرد. یک هفته او یک داستان واقعی مشتری را نشان داد. یک هفته او یک سوال مستقیم پرسید. مخاطبان او اغلب شروع به پاسخ دادن کردند زیرا محتوا احساس می کرد زنده است، نه تکراری. برای همین به ریتم بیشتر از فشار اعتماد دارم. من سعی نمی کنم هر هفته را چشمگیر جلوه دهم. سعی می کنم هر هفته مفید باشد. اگر احساس گیر کردم، سه سوال می پرسم: مردم در حال حاضر چه چیزی از من نیاز دارند؟ قبل از تبلیغ مجدد چه چیزی را می توانم برطرف کنم؟ چی بگم ساده تر؟ این سوالات مرا صادقانه نگه می دارد. آنها همچنین نوشته های من را واضح نگه می دارند. قانون من ساده است: من هر هفته یک انرژی را به زور نمی آورم. من کار متناسب با هفته را انتخاب می کنم. وقتی این کار را انجام می‌دهم، تیزتر می‌مانم، پیامم تمیزتر می‌ماند، و خوانندگانم سریع‌تر مرا درک می‌کنند. لازم نیست هر هفته بزرگ باشد. برخی از هفته ها باید ساکت، محتاط و مفید باشند. معمولاً عادت های فروش بهتر از آنجا شروع می شود.

من قبلاً فکر می کردم هوای پاک یک نتیجه یکباره است. پنجره ای را باز کردم، میزها را پاک کردم، دستگاه تصفیه را روشن کردم و انتظار داشتم اتاق تمام روز تازه بماند. این اتفاق نیفتاد. گرد و غبار به سرعت برگشت. بوی آشپزی در اتاق ماند. اول دماغم حس کرد بعد متوجه شدم هوا دوباره سنگین شد، حتی بعد از اینکه تازه تمیز کردم. در آن زمان بود که شروع به بررسی یک سوال متفاوت کردم: چگونه می توانم هوای تمیز را مدت طولانی تری حفظ کنم، نه فقط برای یک لحظه کوتاه؟ پاسخ من ساده است. من دنبال یک اتاق عالی نیستم. من عادت های کوچکی ایجاد می کنم که به هوای داخل خانه کمک می کند ساعت های بیشتری در روز تمیز بماند. من در یک آپارتمان کوچک در نزدیکی یک جاده با ترافیک ثابت زندگی می کنم. در روزهای شلوغ، پنجره ها سریعتر از آنچه من دوست دارم گرد و غبار را جمع می کنند. وقتی ماهی یا پیاز سرخ می کردم، بوی آن تا شب در اتاق نشیمن باقی می ماند. من به برنامه‌ای نیاز داشتم که حفظ آن آسان باشد، نه یک لیست طولانی که بعد از دو روز آن را ترک کنم. در اینجا چیزی است که برای من کار می کند. من از تجمع گرد و غبار جلوگیری می‌کنم گرد و غبار روی قفسه‌ها، پنکه‌ها و کف‌ها بیشتر از ظاهر نامرتب است. هر بار که از کنار یک پنکه رد می شوم یا آن را روشن می کنم، دوباره به هوا حرکت می کند. من از یک پارچه نرم روی سطوح صاف استفاده می کنم. فرش ها و گوشه ها را جاروبرقی می کشم. صبر نمی کنم تا اتاق کثیف به نظر برسد. جلسات تمیز کردن کوچک به هوا کمک می کند مدت بیشتری تمیز بماند. اتاقی که تمیز به نظر می رسد اغلب تمیزتر نیز به نظر می رسد. من فیلتر را تماشا می کنم یک تصفیه کننده می تواند کمک کند، اما یک فیلتر کثیف نتیجه را ضعیف می کند. این را به سختی یاد گرفتم. من یک بار برای هفته ها بدون بررسی فیلتر از تصفیه کننده خود استفاده کردم. اتاق بعد از پختن هنوز بوی کهنه می داد. بعد از تمیز کردن و تعویض فیلتر، تفاوت به راحتی قابل مشاهده بود. من اکنون آن را در یک برنامه منظم بررسی می کنم. اگر فیلتر خاکستری یا گرفتگی به نظر می رسد، با آن برخورد می کنم. اگر دستگاه قوی تر از حد معمول به نظر می رسد، دوباره آن را بررسی می کنم. این یک عادت تفاوت زیادی برای کیفیت هوای داخل خانه ایجاد می کند. من با احتیاط از هوای تازه استفاده می کنم. در برخی از روزها، هوای بیرون بیشتر از اتاق، گرد و غبار یا بوی ترافیک را منتقل می کند. وقتی هوای بیرون بهتر می شود پنجره ها را باز می کنم. پنجره را برای مدت کوتاهی باز نگه می دارم. قبل از اینکه اتاق گرد و غبار زیادی جمع کند دوباره آن را می بندم. این به من کمک می کند تا هوای تازه را بدون از دست دادن کنترل فضا وارد کنم. من به آشپزخانه توجه می کنم آشپزی هوا را سریعتر از آنچه اکثر مردم انتظار دارند تغییر می دهد. بخار، روغن و دود همگی در اتاق می مانند، اگر آنها را نادیده بگیرم. قبل از شروع آشپزی هود را روشن می کنم. من بلافاصله بعد از غذا اجاق گاز را پاک می کنم. سطل آشغال را قبل از اینکه بو بگیرد خالی می کنم. یک مثال کوچک: من یک بار سیر و فلفل قرمز را برای شام سرخ کردم، سپس از آشپزخانه خارج شدم. بوی آن تا صبح روز بعد در آپارتمان ماند. بعد از آن، بلافاصله شروع به تمیز کردن اجاق گاز و روشن کردن هود کردم. اتاق خیلی سریعتر احساس بهتری داشت. رطوبت را متعادل نگه می‌دارم هوای خیلی مرطوب می‌تواند اتاق را کهنه کند. هوایی که بیش از حد خشک به نظر می رسد می تواند خشن باشد. من به دنبال تعادل هستم من از یک مرطوب کننده کوچک فقط زمانی استفاده می کنم که هوا خشک شود. من آن را تمیز نگه می دارم تا گرد و غبار یا بوی اضافی اضافه نشود. من از گذاشتن آب در جاهایی که نباید بنشیند اجتناب می کنم. این در مورد تعقیب یک عدد کامل نیست. این در مورد راحت نگه داشتن اتاق است تا هوا برای مدت طولانی تری سبک تر شود. من چیزهایی را که بو را به دام می اندازند کاهش می دهم مبلمان نرم، پرده های سنگین و انبوه لباس ها می توانند بو را در خود نگه دارند. من این را پس از آوردن یک صندلی جدید به خانه یاد گرفتم که بوی بسته بندی را برای روزها حفظ می کرد. هر وقت بتوانم اجازه می دهم آیتم های جدید پخش شوند. من روکش های پارچه ای را با ریتم منظم می شوم. من لباس های مرطوب را در اتاق نمی گذارم. این عادات هزینه زیادی ندارند. آنها به اتاق کمک می کنند تا بدون تلاش زیاد احساس تازگی داشته باشد. روال ساده من مثل امروز صبح است پنجره را برای مدت کوتاهی باز کنید دستگاه تصفیه را بررسی کنید گرد و غبار روی میز و زمین را پاک کنید بعد از پخت و پز هود را روشن کنید اجاق گاز و پیشخوان را پاک کنید ضایعات غذا را خارج کنید هفته ای یکبار گوشه ها و فرش ها را با جاروبرقی جارو برقی کنید در صورت نیاز فیلتر را تمیز کنید پوشش های پارچه ای را بشویید یا خوشبو کننده های هوای مستعمل را با چیزهای ملایم جایگزین کنید. من روال را به اندازه ای کوچک نگه می دارم که بتوانم آن را تکرار کنم. آنچه پس از تغییر عاداتم متوجه شدم اتاق کامل نمی ماند. هیچ اتاقی این کار را نمی کند. این هدف نیست. هدف متفاوت است. من می خواهم هوا برای بیشتر روز تمیزتر باشد. بعد از پختن بوی کمتری می خواهم. می خواهم وقتی برای استراحت می نشینم گرد و غبار کمتری در اطراف شناور باشد. من می خواهم وقتی در خانه کار می کنم یا شب ها می خوابم راحت تر نفس بکشم. زمانی که تمیز کردن هوا را به عنوان یک اقدام بزرگ تلقی نکردم و شروع به تلقی آن به عنوان یک عادت روزانه کردم، برای من تغییر کرد. اگر بخواهم یک نصیحت بکنم، این است: قبل از اقدام منتظر نمانید تا اتاق احساس بدی کند. گام های کوچک انجام شده اغلب بهتر از یک پاکسازی بزرگ که دیر انجام می شود کار می کند. زمانی که اتاق تحت کنترل باشد هوای تمیز بیشتر دوام می آورد. برای من، این به معنای حذف منظم گرد و غبار، مراقبت از فیلتر، تهویه کوتاه و هوشمند، عادات بهتر آشپزخانه و کنترل ساده رطوبت است. هیچ چیز فانتزی نیست فقط عادت هایی که با زندگی واقعی مطابقت دارند.

احساس روزی را می شناسم که سیر شروع می شود و سیر می ماند. پیام ها ایجاد می شوند. کارهای کوچک به کارهایی که مهم هستند ادامه می دهند. به حرکت ادامه می دهم، اما هنوز احساس می کنم عقب مانده ام. ذهنم مشغول می ماند و بدنم هم آن را احساس می کند. چیزی که به من کمک کرد این نبود که همه چیز را سریعتر انجام دهم. قسمت هایی که انرژی ام را تلف می کرد را عوض کردم. تکرار کار را قطع کردم. من برای وظایفم نظم مشخصی تعیین کردم. من به کارهای ساده مکان ثابتی دادم، بنابراین آنها تمام روز مرا دنبال نکردند. صاحب مغازه کوچکی که می شناسم همین مشکل را داشت. او زمان زیادی از روز خود را صرف پاسخ دادن به سؤالات یکسان مشتری بارها و بارها کرد. اندازه، تحویل، پرداخت، سیاست بازگشت. پاسخ‌ها کوتاه بودند، اما تمرکز او را از بین بردند. او شروع به استفاده از پاسخ های ذخیره شده و یک چک لیست مشترک برای تیمش کرد. روزش سبک تر می شد چون هر بار از صفر شروع نمی کرد. این نوع تغییری است که اهمیت دارد: - یک لیست کار را نگه دارید که من هر مورد باز را در یک مکان یادداشت می کنم. نه در سه برنامه نه در یادداشت های تصادفی. - تکرار کار گروهی من به پیام ها پاسخ می دهم، فایل ها را بررسی می کنم و کارهای کوچک را در بلوک ها مرور می کنم. توجه من ثابت تر می ماند. - از الگوهای ساده استفاده کنید من پاسخ های آماده را برای سوالات رایج نگه می دارم. این من را از تایپ دوباره و دوباره همان چیزی نجات می دهد. - حذف یک مرحله اضافی من به دنبال یک مرحله که بتوانم از یک روال حذف کنم. یک مسیر کوتاهتر اغلب بهتر از یک عجله سریعتر کار می کند. - از یک فضای آرام محافظت کنید که بخشی از روزم را بدون هشدار ترک می کنم. آن فضا به مغزم فضایی می دهد تا جا بیفتد. همچنین یاد گرفتم که صرفه جویی در زمان فقط مربوط به کار نیست. این احساس من در خانه را تغییر می دهد. پدر و مادری که می شناسم، شب را با گرفتن فرم ها، پیام ها و یادداشت های مدرسه می گذراند. بعد از اینکه هر روز یک بلوک مدیریت ثابت تعیین کرد، فضای بیشتری برای شام با بچه‌هایش داشت و بعد از آن کمی پیاده‌روی کرد. هیچ چیز چشمگیری تغییر نکرده است. روز او دیگر انرژی نشت نمی کرد. به همین دلیل است که من مدام به همان ایده برمی گردم. من کاری می خواهم که به نظر واضح باشد، شلوغ نباشد. من یک روتین می خواهم که فضایی برای نفس کشیدن باقی بگذارد. وقتی روزم را راحت‌تر می‌کنم، بهتر فکر می‌کنم. من بهتر صحبت می کنم. من بدون اینکه احساس کنم از هم جدا شده ام بیشتر تمام می کنم. اگر می‌توانستم یک نصیحت کنم، این بود: از چیزهای کوچکی که تکرار می‌شوند شروع کنید. اینها اغلب کسانی هستند که بیشتر از من دزدی می کنند. وقتی آنها را کاهش می دهم، فقط در دقیقه صرفه جویی نمی کنم. کمی آرامش برمیگردم

خیلی سریع چیزها را عوض می کردم. کابل شارژر خراب شد و من یک کابل جدید خریدم. یک پیراهن کمی پژمرده شد و من آن را دور انداختم. صندلی میز من احساس ضعف می کرد و قبل از بررسی پیچ ها به دنبال صندلی جدید گشتم. الگوی ساده بود من بیش از آنچه نیاز داشتم خرج کردم و همچنان با همان مشکلات کوچک گیر کردم. به همین دلیل است که من شروع به فکر کردن به روش دیگری کردم: کمتر جایگزین کنید. برای من، "کمتر جایگزین کنید" به معنای نگه داشتن چیزهای شکسته برای همیشه نیست. یعنی قبل از اینکه پول خرج کنم سرعتم را کم می کنم، بررسی می کنم که آیا تعمیر کار می کند یا خیر، و اقلامی را انتخاب می کنم که در استفاده روزانه ماندگاری بیشتری داشته باشند. این تغییر به من کمک کرد تا ضایعات را کاهش دهم، در پول خود صرفه جویی کنم و انتخاب های بهتری برای خرید داشته باشم. درک نقطه درد آسان است. بسیاری از افراد به دلیل احساس خستگی، مشغله یا عدم اطمینان در مورد تعمیر محصولات، محصولات را جایگزین می کنند. برخی از اقلام در هنگام پرداخت ارزان به نظر می رسند، سپس زود شکست می خورند. برخی افراد بارها و بارها همان کالای ارزان قیمت را می خرند و هزینه کل بالا می رود. من آنجا بوده ام. من یک بار در یک ماه سه کابل تلفن خریدم زیرا همچنان ارزان ترین گزینه را انتخاب می کردم. هر کدام نزدیک به انتها خم شدند و شارژ نشدند. مشکل از گوشی من نبود. مشکل عادت من بود. من این عادت را قدم به قدم تغییر دادم. من با یک قانون ساده شروع کردم: قبل از تعویض، بررسی کنید. وقتی چیزی از کار می افتد، از خودم چند چیز می پرسم. - آیا می توانم آن را تعمیر کنم؟ -میتونم تمیزش کنم؟ - آیا می توانم آن را تنظیم کنم؟ - آیا به خاطر بی حوصلگی آن را تعویض می کنم؟ یک پایه صندلی شل اغلب نیاز به یک پیچ محکم دارد. یک لپ‌تاپ کند ممکن است نیاز به پاک کردن فضای ذخیره‌سازی داشته باشد. یک کیسه با درز پاره شده ممکن است فقط نیاز به دوخت داشته باشد. این مکث کوچک به من کمک می کند از خرج کردن سریع خودداری کنم. همچنین به من می آموزد که چگونه وسایلم فرسوده می شوند، که خرید بعدی من را هوشمندتر می کند. همچنین هر روز به نحوه استفاده از اقلام توجه بیشتری می کنم. قاب گوشی که به خوبی روی آن قرار می گیرد، بهتر از گوشی محافظت می کند. یک بطری آب با درب قوی اگر با دست بشوییم ماندگاری بیشتری دارد. چاقوی آشپزخانه زمانی که آن را خشک نگه می دارم و به خوبی آن را نگهداری می کنم بیشتر مفید می ماند. عادات مراقبت کوچک اهمیت دارد. من این را در خانه با یک تابه استیل یاد گرفتم. من آن را برای مدت طولانی خیس می کردم، سپس زمانی که لکه ها ظاهر می شدند، آن را به سختی تمیز می کردم. سطح بدتر شد و فکر کردم به یک تابه جدید نیاز دارم. بعد از اینکه روال خود را تغییر دادم، تابه حالت بهتری داشت. الان هم ازش استفاده میکنم مورد تغییر نکرد. استفاده من تغییر کرد خرید کمتر نیز قبل از خرید شروع می شود. از خودم می پرسم که چه کاری باید انجام دهم. من به دنبال مواد ساده هستم. من بررسی می کنم که آیا قطعات یدکی وجود دارد یا خیر. من خواندم که چگونه مردم پس از ماه ها از آن استفاده می کنند، نه تنها در روز اول. سعی می کنم فقط به این دلیل که ارزان به نظر می رسد محصولی را انتخاب نکنم. یک کالای ارزان می تواند نیاز کوتاه را برآورده کند. این خوب است. من از این ایده زمانی استفاده می کنم که بدانم برای یک کار یکباره به چیزی نیاز دارم. با این حال، برای استفاده روزانه، من اقلامی را ترجیح می‌دهم که احساس ثبات، تمیز کردن آسان و تعمیر آسان داشته باشند. من نیازی به برچسب فانتزی ندارم. من به چیزی نیاز دارم که در برنامه روزانه من کار کند. یک مثال برایم جالب بود. صندلی اداری قدیمی من شروع به لرزیدن کرد. اولین فکرم خرید یک دستگاه جدید بود. سپس پایه را بررسی کردم، پیچ ها را سفت کردم و یک چرخ فرسوده را جایگزین کردم. صندلی دوباره احساس کرد که ثابت است. هزینه تعمیر کم بود من چندین ماه دیگر از صندلی استفاده کردم. آن لحظه نگاه من به مبلمان را تغییر داد. من از تلقی هر نشانه ای از سایش به عنوان دلیلی برای جایگزینی خودداری کردم. من همچنین دریافتم که "کمتر جایگزین کردن" به من کمک می کند تا به عنوان یک خریدار واضح تر فکر کنم. وقتی کمتر می خرم، بیشتر مقایسه می کنم. وقتی بیشتر مقایسه می‌کنم، تفاوت بین تعمیر سریع و مناسب ماندگار را می‌بینم. وقتی این تفاوت را می بینم، انتخاب های عجولانه کمتری انجام می دهم. این برای مواردی مانند کفش، کیف، ابزار آشپزخانه و لوازم جانبی فناوری روزانه مفید است. اینها چیزهایی هستند که مردم اغلب استفاده می کنند، بنابراین انتخاب های بد سریع ظاهر می شوند. یک کفش با دوخت ضعیف ممکن است در روز اول خوب به نظر برسد، سپس بعد از چند هفته راه رفتن باز شود. یک کابل با انتهای نازک ممکن است ابتدا کار کند، سپس در نزدیکی دوشاخه از کار بیفتد. من آن انتخاب ها را انجام داده ام. من دوست ندارم برای یک مشکل دو بار پرداخت کنم. اگر بخواهم کمتر جایگزین کنم، یک روال ساده را دنبال می کنم. - من یک کیت تعمیر کوچک در خانه نگه می دارم. - من وسایل را قبل از قضاوت در مورد آنها تمیز می کنم. - من چیزها را در جای خشک و ایمن نگهداری می کنم. - من بر اساس استفاده خرید می کنم نه فقط قیمت. - اگر تعمیر هنوز منطقی باشد، در تعمیر متوقف می شوم. این روال سخت نیست. فقط کمی توجه می خواهد. نتیجه عملی به نظر می رسد. من برای خریدهای تکراری کمتر هزینه می کنم. کمتر دور میریزم از شکست های کوچک کمتر اذیت می شوم. من چیزهایم را بهتر می‌دانم، بنابراین بهتر به آنها رسیدگی می‌کنم. یک عارضه جانبی آرام نیز وجود دارد. وقتی همیشه برای جایگزینی خرید نمی کنم، احساس آرامش بیشتری می کنم. خانه ام کمتر شلوغ است. میز من کمتر به هم ریخته است. ردیابی هزینه‌های من آسان‌تر است. این برای من مهم است. جایگزینی کمتر به عادتی تبدیل شده است که به آن اعتماد دارم. من هنوز اقلامی را وقتی که بدون تعمیر فرسوده می شوند یا دیگر متناسب با نیازهای من نیستند، تعویض می کنم. من چیزهای شکسته را فقط برای اینکه مراقب باشم نگه نمی دارم. من به دنبال نقطه ای می گردم که در آن تعمیر معنی ندارد. این تعادل انتخاب های من را صادقانه نگه می دارد. اگر از تعویض مکرر موارد مشابه خسته شده اید، این احساس را به خوبی درک می کنم. من آن را زندگی کرده ام. توصیه من ساده است: مکث کنید، بررسی کنید، در صورت امکان تعمیر کنید، و در صورت نیاز به تعویض با احتیاط خرید کنید. این رویکرد من را بیشتر از پول پس انداز کرده است. این طرز فکر من در مورد استفاده، ارزش و زندگی روزمره را تغییر داده است.

من عادت داشتم هر درخواستی را که به صندوق ورودی من می رسید دنبال کنم. یک سرنخ جدید امیدوارکننده به نظر می رسید، بنابراین بلافاصله پاسخ دادم. یک ابزار جدید مفید به نظر می رسید، بنابراین اکنون آن را می خواستم. یک ایده جدید تازه به نظر می رسید، بنابراین سعی کردم قبل از اینکه حقایق کافی داشته باشم، آن را وارد کارم کنم. این عادت برایم گران تمام شد. برای چیزهایی که نیاز نداشتم پول خرج کردم. من مشتریانی را پذیرفتم که مناسب نبودند. من همچنین انرژی خود را برای انتخاب هایی هدر دادم که در ابتدا خوب به نظر می رسیدند اما بعداً مشکل ایجاد می کردند. به همین دلیل شروع به استفاده از فیلتر 90 روزه کردم. من با هر چیز جدید به عنوان یک بله برخورد نمی کنم. یه تست کوتاه میدم من آنچه را در طول 90 روز اتفاق می‌افتد تماشا می‌کنم و بر اساس استفاده واقعی تصمیم می‌گیرم، نه تبلیغات. این عادت ساده روش کار و خرید من را تغییر داد. اگر به دنبال یک سرویس، یک مشتری، یک محصول یا حتی یک روال جدید هستم، از خودم چند سوال ساده می‌پرسم: - آیا بعد از استفاده منظم همچنان این را می‌خواهم؟ - آیا مشکل واقعی من را حل می کند؟ - آیا ادامه استفاده از آن آسان است؟ - آیا با بودجه و برنامه من مطابقت دارد؟ - آیا می توانم سود را در یک جمله واضح توضیح دهم؟ این سوالات اساسی به نظر می رسند. آنها مرا از بسیاری از انتخاب های بد نجات می دهند. این را به سختی یاد گرفتم. یکی از مشتریان اولیه من کپی بسیار ارزان و تحویل سریع می خواست و من موافقت کردم زیرا کار را می خواستم. در شروع، احساس خوبی داشت. پس از چند دور تغییر، پروژه به هم ریخت. مشتری مدام هدف را تغییر می داد. پرداخت با تاخیر انجام شد. خود کار مشکلی نداشت. تناسب مشکل بود. اگر از فیلتر 90 روزه استفاده می کردم، سوال بهتری می پرسیدم: آیا می توانم تصور کنم تا 90 روز آینده با این فرد به طور ثابت کار کنم؟ پاسخ من منفی بود. این همان کاری است که فیلتر انجام می دهد. نویز را حذف می کند. وقتی آن را در فروش به کار می برم، به جای فشار، روی ارزش تمرکز می کنم. من سعی نمی کنم مردم را به یک بله سریع سوق دهم. من سعی می کنم به آنها نشان دهم چه چیزی را می توانند در یک دوره استفاده معمولی آزمایش کنند. به عنوان مثال، اگر من یک سرویس نوشتاری را بفروشم، نمی گویم "اکنون بخرید یا آن را از دست بدهید." من می گویم، "بیایید به مشکل فعلی شما نگاه کنیم، یک برنامه واضح را آزمایش کنیم و تغییر در سرنخ ها، پاسخ ها یا وضوح نام تجاری شما را بسنجیم." که احساس آرامش بیشتری می کند. همچنین احساس صداقت بیشتری دارد. یک مورد واقعی از کار من این را روشن کرد. یک فروشگاه اینترنتی کوچک از من در مورد صفحات محصول کمک خواست. صفحات قدیمی آنها کلمات زیبا، اما ساختار ضعیفی داشت. بازدیدکنندگان سریع رفتند. مالک فکر کرد مشکل از ترافیک است. عمیق تر نگاه کردم و دیدم پیام واضح نیست. ما همه چیز را یکباره بازسازی نکردیم. ما یک فیلتر 90 روزه برای کار تنظیم کردیم: - صفحات اصلی محصول را اصلاح کردیم - بخش های مزایا را بازنویسی کردیم - تماس برای اقدام را کوتاهتر کردیم - بازدیدهای صفحه، کلیک ها و نرخ پاسخ ها را پیگیری کردیم پس از چند هفته، مالک می توانست ببیند کدام صفحات بیشتر مورد توجه قرار گرفته اند و کدام صفحات هنوز به کار نیاز دارند. نتیجه جادو نبود. اندازه گیری شد. این چیزی است که آن را مفید کرده است. من فیلتر 90 روزه را دوست دارم زیرا من را ثابت نگه می دارد. این به من کمک می کند تا از سه اشتباه رایج اجتناب کنم: - خرید خیلی سریع - اعتماد به ادعاهای بدون استفاده - اشتباه گرفتن علاقه با تناسب اندام بسیاری از مردم تمایل به حرکت سریع دارند. من این را درک می کنم. اقدام سریع می تواند احساس امنیت کند. حس کنترل به آدم می دهد. با این حال اقدام سریع بدون فیلتر اغلب منجر به پشیمانی می شود. من یک بررسی کندتر را ترجیح می دهم. از خودم می پرسم: - این واقعاً چه مشکلی را حل می کند؟ - استفاده روزانه چگونه خواهد بود؟ - برای نگهداری از آن به چه چیزهایی نیاز خواهم داشت؟ - اگر آن را انتخاب کنم چه چیزی را از دست خواهم داد؟ - اگر صبر کنم و آن را آزمایش کنم، چه چیزی به دست خواهم آورد؟ این سوالات مرا بیشتر محتاط می کند و تصمیمات من را عملی می کند. من هم از همین ایده برای عادات استفاده می کنم. یک عادت جدید ممکن است در روز اول آسان به نظر برسد. حتی ممکن است هیجان انگیز باشد. آزمون روز اول نیست. آزمون این است که آیا می توانم آن را در زندگی عادی ادامه دهم یا خیر. اگر بخواهم ورزش کنم با یک جلسه قوی قضاوت نمی کنم. من در مورد آن قضاوت می‌کنم که آیا هنوز هم می‌توانم این کار را در مواقعی که کارم شلوغ است، زمانی که خسته هستم یا زمانی که روحیه‌ام پایین است انجام دهم. اگر بتوانم این عادت را در یک الگوی عادی 90 روزه حفظ کنم، شانس بیشتری برای ماندن با من خواهد داشت. به همین دلیل است که من به این فیلتر اعتماد دارم. نوید کمال نمی دهد. این همه خطرات را از بین نمی برد. این یک راه ساده به من می دهد تا قبل از اینکه زیاد متعهد شوم، کیفیت را بررسی کنم. قانون من ساده است: اگر نتواند در زندگی واقعی من از یک آزمایش 90 روزه سالم دوام بیاورد، آن را به عنوان یک انتخاب قوی تلقی نمی کنم. این قانون باعث صرفه جویی در پول، زمان و استرس من شده است. کار من را هم بهتر کرد. با دقت بیشتری صحبت می کنم. با تمرکز بیشتری می نویسم. من مشتریان و ابزارها را با حدس و گمان کمتر انتخاب می کنم. من هنوز هم اشتباه می کنم. من هنوز هم چیزها را اشتباه می فهمم. با این حال، اکنون انتخاب‌های کورکورانه کمتری می‌کنم، و این مهمتر از اعتماد به نفس به نظر می‌رسد. اگر احساس می کنید بین گزینه های زیادی گیر کرده اید، فکر می کنم یک فیلتر 90 روزه می تواند کمک کند. در خرید بعدی خود از آن استفاده کنید. از آن در مشتری بعدی خود استفاده کنید. از آن در عادت بعدی خود استفاده کنید. بگذارید انتخاب در زندگی واقعی خودش را ثابت کند. می خواهید بیشتر بدانید؟ با امیلی کو تماس بگیرید: sales@chinaflatt.com/WhatsApp +8613065813443.

James Clear 2018 Atomic Habits Adele Revella 2015 Buyer Personas Donald Miller 2017 Building a StoryBrand Arianna Huffington 2014 Thrive Cal Newport 2016 Deep Work Marie Kondo 2019 Joy at Work